Reacties (1 van 2 pagina's)
|
|
1 2
|
gepost door: ErikV op 10/05/07 17:57
Mooi stukje...
Ook ideaal voor:
http://www.kanoforum.nl/mediawiki/index.php/Veiligheid
Ik kan me hier helemaal bij aansluiten.
|
gepost door: roosmcd op 10/05/07 19:56
quote Telegraaf:
" Kanoër spoorloos op zwemplas in Emmen
EMMEN - Duikers van de brandweer zoeken in de Grote Rietplas in Emmen naar een vermiste kanoër. Een kitesurfer zag de kanovaarder donderdagmiddag omslaan en niet meer boven water komen. De surfer sloeg alarm, aldus een woordvoerder van de brandweer in Emmen.
Volgens de zegsman zijn duikers van de brandweerkorpsen Emmen en Coevorden ingezet."
Een ongevaarlijke rivier bestaat niet.
|
gepost door: michielv op 10/05/07 20:01
Ik ben nu benieuwd of PeddelDul zoiets ook leest en dan denkt "humm, mischien is een zwemvest toch zo gek nog niet"? 
|
gepost door: Jeroen op 11/05/07 11:37
Tsja Michiel, ik heb er niets aan toe te voegen. Wel vind ik dat mensen moeten waken voor het gevoel: "ik heb een SRT reddingsdiploma, mij kan niks overkomen en ik ben de expert".
Oefening is regelmatig nodig! |
gepost door: freeflower op 11/05/07 15:10
hee
ik ben het er helemaal mee eens.
een diploma stelt niets voor.
het is maar papier. het kunnen dat is waar het om gaat.
en srt en srta heeft weining met veiligheid te maken.
er wordt je daar alleen geleerd hoe het op telossen als het fout gaat.
maar daar door ga je gevaren zien.
nog iets als ik ergens onder een kei lig heb ik weinig aan mijn srta maar ben ik blij als mijn maatjes er wat van afweten.
greets remi |
gepost door: Wilko op 11/05/07 15:21
freeflower schreef op 11/05/2007 15:10:
nog iets als ik ergens onder een kei lig heb ik weinig aan mijn srta maar ben ik blij als mijn maatjes er wat van afweten.
Dat is ook de reden waarom ik kanoers in mijn groep (bij het instappunt) een werplijn aanbied, als ik zie dat ze er geen bij zich hebben. Ik heb mijn werplijn (eentje in de boot en eentje om mijn middel) niet voor mezelf, maar voor anderen!
Die anderen laten vooral zien dat ze ook mijn veiligheid hoog in het vaandel hebben staan als ze een werplijn bij zich hebben (en weten hoe hem te gebruiken). Het niet bij je hebben van iets basaals als een werplijn is m.i. op wildwater niks anders dan respectloos met je kanogenoten omgaan. |
gepost door: freeflower op 11/05/07 16:56
hee,
geef je beginende kajakkers ook een lijn mee op wild water?
ik doe dit niet omdat zij niet weten hoe ze er mee moeten omgaan.
hier door ontstaan er gevaarlijkere situaties dan zonder lijn.
dit zelfde geld voor je anderen veiligheids spul.
greets remi |
gepost door: Wilko op 11/05/07 17:09
freeflower schreef op 11/05/2007 16:56:
geef je beginende kajakkers ook een lijn mee op wild water?
ik doe dit niet omdat zij niet weten hoe ze er mee moeten omgaan.
hier door ontstaan er gevaarlijkere situaties dan zonder lijn.
dit zelfde geld voor je anderen veiligheids spul.
Ik ben er (voor het grootste deel) van afgestapt om absolute beginners te leren wildwatervaren. Ik vind dat ik lang genoeg instructeur heb gespeeld in de diverse kanoclubs... De weinige mensen die ik nog wildwatervaren leer, of waar ik bij behoefte instructeur voor speel zijn over het algemeen vrienden.
Dat betekent dat ik tegenwoordig meestal met een groep vaar met mensen die zich of al behoorlijk op wildwater weten te redden, of met mensen die op een redelijk nivo (wildwater IV of meer) mee kunnen komen. Daar komt het wel eens voor dat iemand zijn werpzak niet bij zich heeft, voor die gevallen neem ik een extra werpzak mee.
Ik ben het met je eens dat een werpzak zonder instructie alleen nodeloze ballast is. Hetzelfde geldt volgens mij bijvoorbeeld ook voor het gebruik van de cowtail, (peddel-)carabiners (die sommigen zelfs in hun achteloosheid aan een werpzak laten zitten als ze er mee gooien!) en sleeplijnen. |
gepost door: Wilko op 13/05/07 20:51
Nog een opmerking over dit onderwerp: Ben altijd erg voorzichtig met door de mens ontworpen obstakels op het water!
Er is bij het ontwerpen van stuwen, sluizen, dammen e.d. vaak geen rekening gehouden met de ontsnappingsmogelijkheid voor een kanoer of zwemmer.
Hier een voorbeeld van een vriendin van ons die te nonchalant een kunstmatig verval af ging. Daarop bleef ze zijdelings in de wals bleef hangen, sloeg om waarop ze meteen uit stapte en daarop enkele malen ondergezogen werd.
Ter verduidelijking: Ik heb afgedrukt op het moment dat ze net uit begint te stappen, je kunt haar blauwe boot nog op zijn kant zien liggen in de wals, met het einde van haar peddel iets stroomafwaarts.
Daarna werd ze herhaaldelijk door haar volgelopen boot geraakt, langzaam steeds meer naar de rivier linker oever getrokken (van mij op de rechter oever weg dus, naar de betonnen wand aan de overzijde van de rivier) en telkens weer onder gezogen, totdat ze als een levenloze pop in de wals rondjes begon te maken. Gelukkig kwam ze er door een goed geworpen werplijn en heel veel geluk toch uit...
Het ziet er helemaal niet heftig uit, en ze had het al tientallen keren gevaren... Naderhand vertelde ze dat ze de hoop op had gegeven en zich alleen nog maar afvroeg wat haar ouders zouden denken als ze hoorden dat ze verdronken was.
Voor de duidelijkheid, hier een foto die ik later dat jaar heb genomen, toen het verval vrijwel droog stond:
Hier is goed te zien dat er geen enkele onregelmatigheid is aan de rivier linker oever van het verval. Omdat het verval een klein beetje lager is aan deze oever, en omdat er aan de rivier rechter zijde een klein eilandje is, krijg je een wals die aan de rivier linker zijde het sterkste is. Alles dat in de wals drijft wordt ook naar deze oever gedreven. Er is ook een forse stroomopwaarts gerichte stroming aan de oppervlakte die je er weer terug in zuigt. De enige kans die je normaal hebt is om in je boot te blijven zitten en er zo uit proberen te komen. Uitstappen in die wals is echt geen goed plan! Zowieso ben ik van mening dat iedereen die dit soort van dingen vaart, moet weten wat te doen als je in een wals komt. Je hoeft niet te kunnen cartwheelen om met de korte bootjes van vandaag uit een (redelijk sterke) wals te komen. Oefen ook in kleinere walsjes: met je voorpunt stroomopwaarts in een wals drukken en er zo op je voorpunt staand uit te komen! |
gepost door: spikey op 13/05/07 21:48
Bedankt voor je uitgebreide bijdragen op dit onderwerp Wilko, zeker leerzaam! Keep 'm coming |
gepost door: Wilko op 15/05/07 16:17
Ik heb mijn vorige bijdrage nog wat aangepast, o.a. met een foto van hetzelfde verval met nauwelijks water.
Het volgende onderwerp in deze discussie: Bomen!
Wie denkt dat die dingen alleen maar gevaarlijk zijn als je er eentje tegen komt die omgevallen is, hieronder een alternatief. Honza is met boot en al onder de wortels van de boom geschoten, en hij werd, liggende op zijn achterdek, er steeds verder onder geduwd door de sterke stroming. Hij was niet in staat om zichzelf tegen de stroming in er uit te trekken, en er was niet genoeg plaats tussen de wortels en de bodem om er aan de stroomafwaartse zijde onderuit te kunnen komen.
Toen ik hem kwam redden (ik keek toevallig net stroomopwaarts, anders had ik hem er niet onder zien schieten!) hield hij zich met 2 handen aan wat wortels vast. Ik vroeg hem of hij in orde was, en toen hij glimlachte heb ik snel een foto van hem geschoten.
Pas dus op met bomen, ook degenen die nog overeind staan! |
gepost door: kanoniem op 15/05/07 17:09
Wilko schreef op 15/05/2007 16:17:
[...]
Pas dus op met bomen, ook degenen die nog overeind staan!
Bomen op, in of net boven het water zijn inderdaad een groot potentieel gevaar op stromend water, maar een belangrijke les is hier dus ook om niet alleen goed te letten op degene die voor je vaart, maar vooral ook op de persoon die achter je vaart!
Als iedereen zich daar goed aan houdt, kun je ook voorkomen dat een groep uit elkaar valt. |
gepost door: Wilko op 15/05/07 17:31
kanoniem schreef op 15/05/2007 17:09:
Bomen op, in of net boven het water zijn inderdaad een groot potentieel gevaar op stromend water, maar een belangrijke les is hier dus ook om niet alleen goed te letten op degene die voor je vaart, maar vooral ook op de persoon die achter je vaart!
Als iedereen zich daar goed aan houdt, kun je ook voorkomen dat een groep uit elkaar valt.
In het verlengde daarvan, wat ik ook wel eens de vaardiscipline of vaarvolgorde heb horen noemen:
Als ik met een gemengde groep (wat ervaring aangaat) een stuk rivier ga varen waar bijvoorbeeld de keerwaters redelijk klein en verspreid zijn, waar het redelijk verblokt is of waar de rivier flink meandert, dan varen we meestal in een vaste volgorde.
Voorop vaart de meeste ervaren vaarder, die zowel veel vooruit moet kijken om mogelijke gevaren op tijd te herkennen en in te schatten, als achteruit, om eventuele problemen met een van de andere vaarders te zien.
Achteraan vaart een andere ervaren vaarder, die in kan grijpen als er iets met een van de vaarders voor hem mis gaat. Het is vaak een stuk makkelijker om iemand te bereiken die stroomafwaarts van je in de problemen is gekomen, dan om te proberen tegen de stroming of zelfs tegen een verval op te varen om zo iemand te bereiken.
Er tussen in varen andere vaarders. Bij ons is het vrij gebruikelijk dat achter de eerste vaarder degene vaart die van de overige vaarders (buiten de voorste en achterste) de meeste ervaring heeft. Die persoon kan dan, indien nodig en indien gewenst, de meest ervaren vaarders *ssisteren bij een redding o.i.d..
De rest van de groep vaart tussen de voorste en achterste vaarders op volgorde van ervaring. Iedereen houdt zijn plaats in de rij, let op de mensen voor en achter hem, houdt voldoende afstand en geeft signalen door. Zie je de persoon voor of achter je niet meer, of komt er iemand in de problemen, signaleer dan "stop!". Bij ons betekent dat het eerste veilige keerwater in schieten en wachten. De ervaren vaarders gaan kijken wat er aan de hand is, en indien nodig helpen. Bij ons was er bij regelmatig samen varen ook al snel een regelmaat van wie de zwemmer en wie de boot gaat redden, maar dat is natuurlijk in elke situatie afhankelijk van andere factoren.
Let wel, vaak heb je bij een redding vanuit een boot met twee vaarders al genoeg gedoe aan een zwemmer en zijn boot, dus ga als derde niet lopen "helpen" als de anderen het al af kunnen. Elke extra persoon op het water tijdens een reddingsactie kan de aandacht van de redders afleiden of verdelen. Het is bij ons ook gebruikelijk dat buiten de twee ervaren redders, iedereen een keerwater inschiet als er iemand anders in de problemen raakt. Dit voorkomt het in de weg varen van de redders door onervaren mensen, en met een beetje mazzel komt de rest dan niet op dezelfde manier of op de zelfde plaats in de problemen... |
gepost door: Wilko op 15/05/07 18:00
Over siphons gesproken, hier zwemt een kanoer per ongelijk door de siphon die recentelijk een dode op Korsica opleverde:
http://kajak.at/Fluesse/showall.php?videodetail=1&fluss=&film=siphon.mpeg&ID=53 |
gepost door: spikey op 15/05/07 18:22
DAMN, dat is een scary filmpie. Die gast had een engeltje op zn schouder zitten die dag, tjzz...
|
gepost door: Karin op 15/05/07 19:06
Zeg dat wel. Als iedereen nou is zo'n geluk bij zich zou dragen, en dan niet voor een keer, maar voor heel zijn bestaan... |
gepost door: Thomas op 15/05/07 20:07
die mag inderdaad van veel geluk spreken! |
gepost door: asscObra op 15/05/07 22:38
zou ie geschrokken zijn? |
gepost door: jens op 16/05/07 09:39
dat noemen ze dan "door het gaatje van de naald kruipen" |
gepost door: Thomas op 16/05/07 09:47
Meestal noemen ze dat door het oog van de naald kruipen, maar geeft niet hoor |
gepost door: jens op 16/05/07 10:03
ahja, juist |
gepost door: Wilko op 01/06/07 12:26
Volgende gevaarlijke situatie: watervallen.
Omdat veel van de Nederlandse wildwatervaarders die ik ken vooral stukken gaan varen waarbij ze uit de buurt blijven van grote vervallen, neem ik aan dat het een zinnige aanvulling is voor dit onderwerp.
Waar ik het nogal eens mis heb zien gaan, is bij mensen die een waterval boofen en dan vlak neer komen. Een Amerikaanse vriend is nu 5cm korter dan hij voor het kanoen was, vanwege enkele vlakke landingen van te hoge vervallen, een andere vriend heeft een waterval die naar hem vernoemd is ("Compression falls"), omdat hij als eerste in zijn open canadees er vanaf kwam, en per ongeluk vlak landde. Hij kon niet meer echtop staan! Dat was een paar weken ziekenhuis en blijvende schade... Corran Addison heeft bij een first descent van Looking Glass Falls zijn rug gebroken, heeft er nog steeds (jaren later) altijd pijn aan, en kan nu niet meer rennen.
Dit zijn allemaal vaarders die op wildwater V helemaal in hun element zijn, maar waar het toch (soms meerdere keren) mis is gegaan!
Een gedeeltelijke oplossing voor dit probleem is om tijdens de val, met een korte ruk, de voorpunt iets naar beneden te trappen. Kort geleden was er een video van Team Riot waar Chris Gragtmans liet zien hoe je dat doet. Dus wel boofen maar niet vlak landen, omdat je tijdens de vlucht nog snel even de hoek van je boot zodanig verandert dat de boeg het eerst in het water komt. Je hebt hier maar heel weining tijd voor, dus oefen het flink, en probeer indien mogelijk het risiko van vlak landen te vermijden!
Een ander probleem met watervallen is het recht naar beneden gaan, dus met je boot evenwijdig aan het vallende water, en dan diep gaan... Bij voorkeur op een plaats waar het niet diep is en waar een paar stevige rotsen echt niet aan de kant gaan voor een neerkomend plastic bootje met een sukkel er in. Dat kan enkel en beenfracturen opleveren, en als je niet zo groot bent, en je voetensteun ver naar je toe staat, ook het risiko dan je met je voeten langs de voetensteun af schiet, en dat kan ook minder prettige verwondingen opleveren.
Er is ook de mogelijkheid dat te snel voorover gaat waarbij je achterpunt verder bij de waterval weg komt dan je voorpunt. Als je dan voorover op je bovendek landt, dan kan dat vervelende gevolgen voor je benen hebben.
Dit probeer je te voorkomen door te boofen, dus door op het moment dat je over de rand begint te gaan, met een voorwaartse slag met je benen je voorpunt van je boot iets omhoog te trekken, waardoor je in plaats van recht naar beneden, met een soort boog naar beneden gaat. Zo kun je mooi over de wals heen op het kussen of de paddestoel er achter (die vaak van aardig wat lucht zijn voorzien, dus lekker zacht!)landen. Let wel op, de landing is nog steeds best heftig, en door instinctief van het bovendek weg te gaan kun je juist voor problemen zorgen bij de landing, zeker omdat de boeg door zijn vorm en daar de aanvaring met het water de neiging heeft om snel weer richting de oppervlakte te komen. De decelleratie kan zo hard zijn dat je hoofd op je voordek wordt geslagen. Ik ken al meerdere kanoers die zo een bloederig gezicht hebben gekregen en zelfs eentje die zo tanden kwijt is geraakt. Foto van boofen:
Wat ik hiervoor noemde waren de versies waarbij je recht van een verval af komt, maar soms ga je net voor een verval om, of wordt je door een walsje of stroming even opzij of zelfs achterstevoren gezet. Dwars van een verval af gaan heeft als vervelend nadeel dat je geen snelheid hebt en dus eigenlijk ook niet kunt boofen. Dat kan erg vervelend worden als er een dikke wals onder het verval zit, waar je dan waarschijnlijk ook dwars in landt. Daarnaast val je vaak dicht bij de rotswand, en een uitstekend stuk rots raken in je val kan betekenen dat je schade oploopt en dat je boot onverwachts draait, waardoor je erg ongelukkig terecht komt (ondersteboven of op de zijkant van de boot).
Ondersteboven van een verval af gaan kan betekenen dat je eerst nog even tussen je boot en de rand van het verval wordt gemangeld, voor je precies verkeerd om, met weinig snelheid, en ook zonder te kunnen boofen naar beneden duikelt. De mogelijke ervaring die je in een wals wacht is al minder, maar de desorientatie kan ook tegen je werken, als je al wel overeind weet te komen na de landing. Als je ondersteboven landt, dan heb je nog een probleem, want waarschijnlijk klapt je spatzeil naar binnen bij de landing, en je wordt waarschijnlijk uit je boot gelanceerd, waarbij het de vraag is of je benen er heel uit komen!
Achterstevoren landen heeft een paar vervelende nadelen: Allereerst is je rug er niet op gebouwd om in die richting een klap op te vangen, en wordt je zeer waarschijnlijk hard tegen de rugband en achterrand van je kuip geslagen. Daarnaast is een boot er niet op ontworpen om zo te landen, heb je geen voordeel van je benen om een deel van de klap op te vangen en loop je een flinke kans op een afgebroken zitje en afgescheurde rugband op.
Dan zijn er nog de slimmeriken die denken dat een peddel bedoeld is om jezelf zoveel mogelijk schade toe te brengen. Er is een grote verscheidenheid aan variaties in dit gedrag. De meest basale truc is je peddel met twee handen vast houdend, voor je borst te houden, terwijl je naar beneden valt. Dit levert in een gunstig geval een gebroken peddel op, met een beetje pech, ook nog een paar gebroken ribben.
Meer punten kunnen worden verdiend met een peddel op gezichthoogte, omdat de potentiele schade daar ook veel groter kan zijn. Gebroken tanden, kaak, jukbeen, neus stuk en ga zo maar door!
Een aardige variant kan uit de "luchtsteun" voorkomen, waarbij afhankelijk van de hoek, iemand zijn peddel kwijt kan raken (wordt uit je handen gerukt door de klap op het water, omdat gestrekte armen niet meer mee kunnen veren) ) of iemand zijn schouder(s) een flinke klap kunnen krijgen (het komt zelfs regelmatig voor dat schouders zo uit de kom gaan!). Je krijgt er ook nog eens precies de verkeerde houding door om mee neer te komen, namelijk vrijwel loodrecht op de richting van het water waarop je gaat landen. Dat is erg slecht voor je ruggegraat!
Er zijn ook mensen die denken dat je peddel diagonaal voor je, dus met 1 blad klaar aan 1 zijde om er een boogslag mee te maken, de juiste aanpak is om een waterval te maken. Het nadeel daarvan kan zijn dat het blad het water raakt, en de peddel ineens omhoog komt (en je gezicht raakt), of dat je die zijde van de peddel stevig vast houdt, en dat het andere eind van de peddel uit de andere hand wordt gerukt. Tot slot kan het raken van het water met de achterzijde van het blad er voor zorgen dat je met een erg vloeiende beweging ondersteboven wordt gegooid.
Wat werkt dan wel met de peddel vasthouden? Hier zijn de discussies nog steeds over gaande, maar de peddel aan 1 zijde leggen, zodat je min of meer klaar ligt om te eskimoteren, is 1 populaire optie, zeker voor de wat hogere watervallen, waarbij je toch al in een soort eskimoteerpositie voorover wilt hangen, om een klap niet met je ruggegraat op te proberen te vangen (die kan daar echt niet tegen, ook al denk je dat het wel meevalt!).
Een andere aanpak die werkt is om er voor te zorgen dat het blad dat het water raakt, zowel horizontaal als vertikaal gezien evenwijdig aan je boot ligt. Dit zorgt er voor dat de boot niet afdraait (tenzij er een stroming dwars op de richting van de waterval loopt) als je peddelblad het water raakt, en je kunt er ook nog wat steun aan hebben als je boot bij de landing onder water schiet.
De derde methode is om je peddel met een blad zo naar voren te houden dat het bij het raken van het water tegen je voorpunt aan wordt gedrukt. Ik heb dit nu een paar keer geprobeerd, maar ik vind het niet prettig om tijdens de val met mijn peddel vlak bij de boeg van de boot te zitten. Geef mij maar een van de twee eerder genoemde methoden. Hier twee foto's van de tweede aanpak, een van de zijkant, en eentje van voren:
Zoals sommigen van jullie al eens op een filmpje hebben kunnen zien, zijn acties als je peddel omhoog gooien voor je van een waterval in een stevige wals duikt en railgrabs waarbij je je peddel met 1 hand los laat, misschien welheel aardig als het goed gaat, maar vooral erg dom als het mis gaat! Extra punten voor sukkels waarbij het mis gaat, *en* die ook nog eens op de foto of film worden vastgelegd! :-)
Controleer zelf of een poel onderaan een waterval diep genoeg is.
Controleer ook of er genoeg lucht in het water zit om niet te hard te landen.
Kijk heel goed of de wals er onder niet een stuk heftiger is dan hij lijkt.
Kijk heel goed waar je over de rand gaat, en zorg dat je een manier hebt om dat punt ook te vinden als je net voor de rand omgaat, en enigszins gedesorienteerd weer boven komt.
Hetzelfde geldt voor de landing, weet waar je terecht moet komen, en in welke richting je dan moet zijn (om bijvoorbeeld het volgende verval goed te kunnen varen).
Voorbeeld van hoe het niet moet met de landing en waar je wilt zijn, gedemonstreerd door een Tsjechische vriend:
Ken de uitwijkmogelijkheden! Weet waar je een keerwater kunt pakken of waar je als alternatief heen kunt als er iets mis gaat.
Zet mensen klaar om een eventueel slachtoffer te helpen of zelfs te redden.
Maak niet de fout om iets hoogs te gaan varen als je geen idee hebt hoe je van een verval af moet komen: begin met kleine vervalletjes te oefenen, bij voorkeur een verval waarbij je al min of meer automatisch in de goede houding en richting wordt gezet door de vorm van het verval.
Wat doe je als je kayak tijdens de val om zijn as draait, te ver achterover of voorover gaat hangen?
Leer boofen, en weet wanneer je wel, en wanneer je niet moet boofen. Oefen ook met het veranderen van de hoek van je boot ten opzichte van het water.
Zorg dat je snelheid houdt tijdens het aanvaren van de rand van het verval, je wilt zeker net zo snel gaan als de stroming om te voorkomen dat dat kleine beetje versnelling bij de rand, je achterpunt pakt en krachtig naar voren duwt, waardoor je kans om vlak te landen aanzienlijk groter wordt!
Zorg dat je niet helemaal gespannen bent als je landt, daardoor ben je veel te rigide, en kun je de klap niet zo goed opvangen als met een meer ontspannen en dus meer flexibel lichaam.
Hoe hoger het verval, des te meer de intimidatiefactor een rol gaat spelen, dwing jezelf om niet instinctief van de diepte weg te gaan zitten (achterover dus), maar ga voor de eskimoteerpositie!
Probeer het vlak waarmee je in de poel na het verval landt zo klein mogelijk te houden. Als je perfect rechtop zit en je voorpunt gaat precies vertikaal het water in, dan snijd je boot als een speer door het water, tot je bovenlichaam plat de oppervlakte raakt... Auw! Je kunt beter voorover in de eskimoteerhouding gaan hangen, dan vangen je schouders de klap op.
Een waterval varen gaat makkelijker in een kort bootje, omdat je dat relatief makkelijk in de vlucht nog kunt manipuleren., Hoe langer en massiever de boot, des te meer energie je nodig hebt om bijvoorbeeld de boot voorover te laten draaien. Alles gebeurt erg snel, en je hebt maar weinig tijd voor correcties! Het nadeel van speelbootjes is echter dat ze vaak een vlakke onderzijde hebben, dus vlak landen is een risiko. Ze zijn over het algemeen ook zo gemaakts dat je er niet zo makkelijk in en uit kunt, en ze hebben vaak zo'n pilaar tussen je benen, wat ze nog minder geschikt maakt voor steile beekjes. |
gepost door: asscObra op 01/06/07 18:22
he wilko tegenwoordig kun je bij burger king ook je whopper laten upsizen! niets voor jou? kost maar 1 euri! |
gepost door: Wilko op 01/06/07 18:23
asscObra schreef op 01/06/2007 18:22:
he wilko tegenwoordig kun je bij burger king ook je whopper laten upsizen! niets voor jou? kost maar 1 euri!
Geef mij maar een Wilko-size! ;-) |
gepost door: waveman op 09/06/07 12:09
Wil iemand eens uitleggen wat een "siphon" is. Heb dat beest al dikwijls horen vernoemen, maar ken dat niet daar ik uitsluitend op de zeegolfjes vertoef. Ik zou echter mijn horizonten willen verleggen en ja, ik kan dit doen met meer ervaren creekers. |
